Buddhabhushan Jadhav

"तू आता अति करतो आहेस." ती जरा आवाज चढवुन बोलली. तस कॉफी-शॉप मधल्या सगळ्या नजरा आमच्याकडे वळल्या. मी जरा विरमल्या सारखं खाली मान करत बोललो,"काय करतेस!सगळे बघत आहेत!" ती,"मी सांगितलं का त्यांना! बघा माझा मित्र कसा निर्लज्ज आहे. एक तास उशिरा येऊन मलाच शिकवतोय." आता माझा पारा चढू लागला होता,"आता! तू अति करतेस! मी तुला रिकामटेकडा वाटतो का?माझे सगळे काम करून मी तुला भेटायला आलो.तर मॅडम ला भांडायचे आहे!" ती,"मी भांडत आहे? ठीक आहे मला बोलायचंच नाही तुझ्यासोबत." मी,"तुझा प्रॉब्लेम काय आहे? विचित्र का वागत आहेस." ती,"मी विचित्र वागत आहे.(आणि अचानक रडायला लागली) मी,"हे बाई! इथे तमाशा नको करू.चल आपण बाहेर जाऊ!" ती,"तुला तमाशा वाटत आहे हा!" आता माझा संयम संपला आणि मी उठलो," तूझा मूड ठीक असला की बोलू आपण. बाय.! नीट जा घरी.आणि हो ही रिंग आणली होती तुझ्यासाठी.जर लग्नाला होकार असेल तर घाल." ती फक्त बघत होती. आणि मी निघालो मागे एकदाही वळून न पाहता. कॅफेच्या बाहेर आलो तर पाऊस सुरू होता. डोक्यात खू...