रिमझिम गिरे सावन..

"तू आता अति करतो आहेस." ती जरा आवाज चढवुन बोलली. तस कॉफी-शॉप मधल्या सगळ्या नजरा आमच्याकडे वळल्या.
मी जरा विरमल्या सारखं खाली मान करत बोललो,"काय करतेस!सगळे बघत आहेत!"
ती,"मी सांगितलं का त्यांना! बघा माझा मित्र कसा निर्लज्ज आहे. एक तास उशिरा येऊन मलाच शिकवतोय."
आता माझा पारा चढू लागला होता,"आता! तू अति करतेस! मी तुला रिकामटेकडा वाटतो का?माझे सगळे काम करून मी तुला भेटायला आलो.तर मॅडम ला भांडायचे आहे!"
ती,"मी भांडत आहे? ठीक आहे मला बोलायचंच नाही तुझ्यासोबत."
मी,"तुझा प्रॉब्लेम काय आहे? विचित्र का वागत आहेस."
ती,"मी विचित्र वागत आहे.(आणि अचानक रडायला लागली)
मी,"हे बाई! इथे तमाशा नको करू.चल आपण बाहेर जाऊ!"
ती,"तुला तमाशा वाटत आहे हा!"
आता माझा संयम संपला आणि मी उठलो," तूझा मूड ठीक असला की बोलू आपण. बाय.! नीट जा घरी.आणि हो ही रिंग आणली होती तुझ्यासाठी.जर लग्नाला होकार असेल तर घाल."
ती फक्त बघत होती. आणि मी निघालो मागे एकदाही वळून न पाहता.
कॅफेच्या बाहेर आलो तर पाऊस सुरू होता. डोक्यात खूप राग होता.पण पावसाला पाहून,ऐकून,आणि अंगावर झेलून राग वाहून गेला. तसाच भिजत कार पर्यंत गेलो. कार काढली आणि मुख्य रस्त्याला लागल्यावर FM ऑन केला. कुठला कार्यक्रम चालू होता माहीत नाही. पण इतके नक्की की त्या RJ चा आवाज खूप गोड होता.म्हणून ती काय म्हणते ते ऐकत होता.तर तिच्याकडे एक गाण्याची request आणि मेसेज आला होता.पण नाव न सांगता मेसेज होता म्हणजे आपण म्हणतो ना! अनामिक तसला. 'I am Sorry! आणि हो रिंग मी घातली.'
या मेसेज ने माझे लक्ष केंद्रीत केलं न केलं तेच गाणं सुरू झालं,-
रिम-झिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाए मन
भीगे आज इस मौसम में, लगी कैसी ये अगन
रिम-झिम गिरे सावन ...
आणि माझ्या मोबाईल चा मेसेजटोन वाजला तर तिने रिंग घालून फोटो पाठवला होता. मी लगेच गाडी साईड ला घेऊन तिला व्हिडिओ कॉल केला. ती,"सॉरी.!"
मी(हसून)."इथेच तर चुकतेस तू!" ती काहीच बोलली नाही फक्त मान हलवली आणि आम्ही दोघे हसलो. आणि मी आणि ती दोघ एकसाथ गाणं म्हणायला लागलो.
महफ़िल में कैसे कह दें किसी से,
दिल बंध रहा है किस अजनबी से
हाय करे अब क्या जतन, सुलग सुलग जाए मन
भीगे आज इस मौसम में, लगी कैसी ये अगन
रिम-झिम गिरे सावन ...
-बुद्धभूषण जाधव

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

माझा आवडता प्राणी - वाघ

इमेज
           माझा आवडता प्राणी वाघ आहे. वाघाचे माहेरघर म्हणून भारताची ओळख आहे. आजही काही शेकड्यांनी वाघ आपल्याकडे शिल्लक आहे.जगातील एकूण वाघातील पन्नास टक्क्यांपेक्षाही अधिक वाघ आज फक्त भारतात उरले आहेत. वाघांची संख्या भारतात सर्वाधिक असली तरी भारतात देखील वाघ आज दुर्मिळ झाले असून त्यांची संख्या चिंताजनक आहे.वाघाला भारतीय संस्कृतीत आदरयुक्त भीतीचे स्थान आहे.लहान मुलांना जंगलाचा राजा म्हणून वाघाची ओळख करून देतात.वाघ हा भारताचा राष्ट्रीय प्राणी असून जनमानसात शौर्य, राजबिंडेपणा, सौंदर्याचे, राकटतेचे प्रतीक आहे.            वाघांचे निसर्गात सर्वात महत्त्वाचे काम म्हणजे प्राण्यांची संख्या नियंत्रणात ठेवणे. वाघ नसतील तर या प्राण्यांची संख्या अनियंत्रित प्रमाणात वाढेल व इतर निसर्गसंपदेवर या गोष्टीचा ताण पडेल व निसर्ग चक्र बिघडून जाईल वाघ जंगलात असणे हे जंगलाच्या स्वास्थाच्या दृष्टीने अत्यंत गरजेचे आहे.वाघ असलेल्या जंगलात साधे लाकूडतोड आणि जंगलावर अवलंबून लोक भीतीपोटी जात नाहीत व जंगल सुरक्षित राहते. वाघ नाहीसे झालेली जंगले साफ होण्...
अधिक वाचा

अर्थशून्य भासे मज हा कलह जीवनाचा..

इमेज
काल बातमी आली. सुशांतने आत्महत्या केली. त्याच्या आत्महत्येचं प्रमुख कारण नैराश्य आहे असं बोललं जातंय. त्यानंतर जिकडे तिकडे मानसोपचार तज्ञ दिसू लागले. जो तो व्यक्त व्हा.. व्यक्त व्हा.. म्हणत सुटला. पण खरचं हे व्यक्त होणं उपयोगाच असतं का? आणि असलं तरी ज्याच्याजवळ व्यक्त होतो तो तितका प्रगल्भ असेल का? कारण आपण बऱ्याचदा म्हणतो की लोकांना तुमच्या कमजोरी सांगू नका. ते गैरफायदा घेतील. मग का म्हणून व्यक्त व्हावं.? समाजात वावरताना जे नातेसंबंध असतात ना.! ते सगळे सगळे कृत्रिम आहेत. मानवनिर्मित आहेत. निसर्गाने तुम्हाला मातीच शरीर दिललं तितकंच काय ते आपलं असत. त्यामुळे एकटेपणातून नैराश्य येते हा समज मुळात चुकीचा आहे.मध्यंतरी स्त्री-पुरुष संबंध या विषयाचा अभ्यास करत असताना मलिका अमर शेख त्यांचा एक लेख माझ्या वाचण्यात आलेला. त्यात त्या म्हणतात,'मानवी एकाकीपणा हा हिंस्र, पाशवी, आणि अजस्त्र असतो. पण तो तितकाच सुखद, हळुवार आणि तलम असतो. एकाकीपणा असह्य, अटल असला तरीही त्याइतकी सुरक्षितता दुसऱ्या कोणत्याच मानवी व्यक्तिमत्त्वात असत नाही.' आणि मला हे खूप गरजेचं वाटत की आपण एकाकीपणा पासून का पळ काढ...
अधिक वाचा

उगीच वाऱ्याच्या उनाडपणाचा खेद कशाला?

इमेज
तुम्ही कधी प्रेम केलंय? मी पण काय विचारतोय! केलंच असणार. घाबरून जाऊ नका.! मी काही तपशीलवार विचारणार नाही. विचारण्याचा उद्देश फक्त इतकाच की मी जे सांगणार आहे त्याच्याशी एकरूप व्हायला. ती एक आठवण पुरेशी राहील. जेव्हा आपण नवीन नवीन प्रेमात घडत असतो(मी पडणे म्हणत नाही. कारण प्रेम तुमच्यातील तुम्ही शोधून देतो). तेव्हा खूप गोष्टी या पहिल्यांदा होत असतात.म्हणजे बघा.. बऱ्याच वेळेला आपण शरीराने एका ठिकाणी असतो.पण मन मात्र भटकून येतं. काही वेळेला हवेची एखादी थंड जुळून आली की शहारून येत जणू प्रियकर/प्रियसी चा स्पर्श झाला. आपण नेहमी भविष्याचा विचार करतो. स्वप्न बघतो कारण आपल्याला ते मृगजळ हवं हवंस असतं.त्यात प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे तिच्या अस्तित्वाच्या पाऊलखुणा उमटत असतात.  "तुला माहीत आहे का?तुझ्या देहाचा मनमोहक गंध माझ्या रोमारोमात भिनला आहे."तिच्या हाताच्या बोटांशी खेळत मी तिला म्हंटलं. ती स्मितहास्य देत म्हणाली,"तू लेखक आहेसं.मला माहीत आहे पण कसं असतं ना.!रायटर साब.या गोष्टी पुस्तकात छान वाटतात." मी तिच्या चेहऱ्याजवळ चेहरा नेत तिला म्हंटल,"जसं आपल्याला एकमेक...
अधिक वाचा