समाजमान्य बलात्कार...

#Lipstick_Under_My_Burkha
पाहिला काल. खूप संवेदनशील विषय मोठ्या पडद्यावर मांडला गेला. आणि बऱ्याच दिवसानंतर अशा विषयाला हात घालण्याचे धाडस एखाद्या दिग्दर्शकाने केले. काल सिनेमापाहून कळाले. इतका विरोध का होता. आधुनिकतेचे वारे कितीही वाहू द्या फक्त माझ्या घराचे छप्पर उडता काम नये. या मानसिकतेचा प्रत्यय यावरून येतो. या सिनेमाला प्रत्येकाने आपल्या दृष्टिकोनातून पाहावा.म्हणून मी या बद्दल काही जास्त बोलणार नाही. तर झालं असं की सिनेमापाहून बाहेर आलो तर सुकन्याची आठवण आली. सुकन्या आमच्यासोबत होती १२वी पर्यंत नंतर मग तिच्यासोबत जो काही contact होता तो फक्त fb, whatsapp च्या माध्यमातून. एकवीस वर्षाची असताना तीचे लग्न झाले.मनासारखा नवरा मिळाला होता तिला(असं तिला आणि आम्हाला वाटलं होतं). पण एक दिवस बातमी आली सुकन्याने आत्महत्या केली.बावीस वर्षाची होती ती फक्त.का संपवले असेल तिने हे आयुष्य?तर त्याचे उत्तर ही तिने सगळ्यांना मरण्याआधी mail केली सुसाईड नोट. आज मला ती नोट सगळ्यांसमोर मांडायची आहे. -
'माझा मेल सगळ्यांना मिळाला आहे.पण तुम्ही वाचाल तो पर्यंत मी या जगात नसेल.खरं तर आयुष्य खूप सुंदर आहे पण मी त्या सुखाला पचवू शकत नाही.कारण मला जे सुख हवंय ते मृगजळ आहे.माझ्या नवऱ्याला मी ते प्रेम नाही देऊ शकत जे त्याला हवंय. त्याच्या प्रेमाची व्याख्या शरीर संबंधाने सुरु होते आणि तिथेच संपते.दारू पिऊन जेव्हा तो संबध ठेवतो तेव्हा मला किळस येते स्वतःची.त्याची ती अश्लील भाषा.तो माझ्या शरीराचे आणि मनाचे लचके तोडतो तेव्हा मला हे आयुष्य नको वाटतं.
मी आईला खूप वेळा सांगण्याचा प्रयत्न केला पण दरवेळी आईने मला हे सांगून चूप केले की तो आता माझा नवरा आहे त्याचा अधिकार आहे तो. खरंच लग्न केले म्हणजे त्याला जबरदस्ती करण्याचा अधिकार मिळतो का? त्या रेड लाईट एरियामधल्या बायका पण स्वतःच्या अटींवर संबंध ठेवतात.पण काय आहे ना! आता माझा रोज होणारा हा बलात्कार समाजमान्य आहे असे म्हणायला हरकत नाही. माझ्या मरणाचा दोष मी कोणालाच देत नाही.कारण मी वास्तव्याला सोडून  मृगजळाची अपेक्षा ठेवत होते. -सुकन्या'
या घटनेला वर्ष उलटून गेले पण या सिनेमाच्या निमित्ताने आज सुकन्याचे पत्र पुन्हा एकदा वाचावे वाटलं.आणि विचार करायला भाग पाडले.किती दिवस आपण या जुनाट आणि कुजलेल्या विचारांना धरून चालणार आहे.आता तर वास यायला लागलाय.

-बुद्धभूषण जाधव

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

माझा आवडता प्राणी - वाघ

इमेज
           माझा आवडता प्राणी वाघ आहे. वाघाचे माहेरघर म्हणून भारताची ओळख आहे. आजही काही शेकड्यांनी वाघ आपल्याकडे शिल्लक आहे.जगातील एकूण वाघातील पन्नास टक्क्यांपेक्षाही अधिक वाघ आज फक्त भारतात उरले आहेत. वाघांची संख्या भारतात सर्वाधिक असली तरी भारतात देखील वाघ आज दुर्मिळ झाले असून त्यांची संख्या चिंताजनक आहे.वाघाला भारतीय संस्कृतीत आदरयुक्त भीतीचे स्थान आहे.लहान मुलांना जंगलाचा राजा म्हणून वाघाची ओळख करून देतात.वाघ हा भारताचा राष्ट्रीय प्राणी असून जनमानसात शौर्य, राजबिंडेपणा, सौंदर्याचे, राकटतेचे प्रतीक आहे.            वाघांचे निसर्गात सर्वात महत्त्वाचे काम म्हणजे प्राण्यांची संख्या नियंत्रणात ठेवणे. वाघ नसतील तर या प्राण्यांची संख्या अनियंत्रित प्रमाणात वाढेल व इतर निसर्गसंपदेवर या गोष्टीचा ताण पडेल व निसर्ग चक्र बिघडून जाईल वाघ जंगलात असणे हे जंगलाच्या स्वास्थाच्या दृष्टीने अत्यंत गरजेचे आहे.वाघ असलेल्या जंगलात साधे लाकूडतोड आणि जंगलावर अवलंबून लोक भीतीपोटी जात नाहीत व जंगल सुरक्षित राहते. वाघ नाहीसे झालेली जंगले साफ होण्...
अधिक वाचा

अर्थशून्य भासे मज हा कलह जीवनाचा..

इमेज
काल बातमी आली. सुशांतने आत्महत्या केली. त्याच्या आत्महत्येचं प्रमुख कारण नैराश्य आहे असं बोललं जातंय. त्यानंतर जिकडे तिकडे मानसोपचार तज्ञ दिसू लागले. जो तो व्यक्त व्हा.. व्यक्त व्हा.. म्हणत सुटला. पण खरचं हे व्यक्त होणं उपयोगाच असतं का? आणि असलं तरी ज्याच्याजवळ व्यक्त होतो तो तितका प्रगल्भ असेल का? कारण आपण बऱ्याचदा म्हणतो की लोकांना तुमच्या कमजोरी सांगू नका. ते गैरफायदा घेतील. मग का म्हणून व्यक्त व्हावं.? समाजात वावरताना जे नातेसंबंध असतात ना.! ते सगळे सगळे कृत्रिम आहेत. मानवनिर्मित आहेत. निसर्गाने तुम्हाला मातीच शरीर दिललं तितकंच काय ते आपलं असत. त्यामुळे एकटेपणातून नैराश्य येते हा समज मुळात चुकीचा आहे.मध्यंतरी स्त्री-पुरुष संबंध या विषयाचा अभ्यास करत असताना मलिका अमर शेख त्यांचा एक लेख माझ्या वाचण्यात आलेला. त्यात त्या म्हणतात,'मानवी एकाकीपणा हा हिंस्र, पाशवी, आणि अजस्त्र असतो. पण तो तितकाच सुखद, हळुवार आणि तलम असतो. एकाकीपणा असह्य, अटल असला तरीही त्याइतकी सुरक्षितता दुसऱ्या कोणत्याच मानवी व्यक्तिमत्त्वात असत नाही.' आणि मला हे खूप गरजेचं वाटत की आपण एकाकीपणा पासून का पळ काढ...
अधिक वाचा

उगीच वाऱ्याच्या उनाडपणाचा खेद कशाला?

इमेज
तुम्ही कधी प्रेम केलंय? मी पण काय विचारतोय! केलंच असणार. घाबरून जाऊ नका.! मी काही तपशीलवार विचारणार नाही. विचारण्याचा उद्देश फक्त इतकाच की मी जे सांगणार आहे त्याच्याशी एकरूप व्हायला. ती एक आठवण पुरेशी राहील. जेव्हा आपण नवीन नवीन प्रेमात घडत असतो(मी पडणे म्हणत नाही. कारण प्रेम तुमच्यातील तुम्ही शोधून देतो). तेव्हा खूप गोष्टी या पहिल्यांदा होत असतात.म्हणजे बघा.. बऱ्याच वेळेला आपण शरीराने एका ठिकाणी असतो.पण मन मात्र भटकून येतं. काही वेळेला हवेची एखादी थंड जुळून आली की शहारून येत जणू प्रियकर/प्रियसी चा स्पर्श झाला. आपण नेहमी भविष्याचा विचार करतो. स्वप्न बघतो कारण आपल्याला ते मृगजळ हवं हवंस असतं.त्यात प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे तिच्या अस्तित्वाच्या पाऊलखुणा उमटत असतात.  "तुला माहीत आहे का?तुझ्या देहाचा मनमोहक गंध माझ्या रोमारोमात भिनला आहे."तिच्या हाताच्या बोटांशी खेळत मी तिला म्हंटलं. ती स्मितहास्य देत म्हणाली,"तू लेखक आहेसं.मला माहीत आहे पण कसं असतं ना.!रायटर साब.या गोष्टी पुस्तकात छान वाटतात." मी तिच्या चेहऱ्याजवळ चेहरा नेत तिला म्हंटल,"जसं आपल्याला एकमेक...
अधिक वाचा